<<<
Garmin-tour 2006
Ofwel vijf-daagse toertocht van het Groningen Chapter
Holland, gereden van zeven tot en met 11 september 2006.
Het plan voor deze tocht ontstond afgelopen winter toen het
bestuur bezig was de activiteitenkalender voor 2006 samen te stellen. Het leek
het bestuur leuk een meerdaagse tocht te houden met als doel gewoon lekker de
hele dag te rijden over secundaire wegen. Onderweg eens stoppen voor een kop
koffie en een broodje en aan het einde van de middag een leuk hotelletje te
zoeken voor de nacht. Om ’s avonds even lekker te eten en een biertje voor het
slapen gaan.
Hans en mijn persoon
hebben de route bedacht en Hans heeft deze in z’n Garmin gezet. Het wachten
was nu alleen nog op deelnemers. Wel nu, die viel een beetje tegen.
Afgesproken werd, dat we donderdag om negen uur zouden
verzamelen bij het Brinkhotel in Zuidlaren, wat we allen kennen als vertrekpunt
voor de meeste Ride-Outs. Toen ik vertrok naar Zuidlaren, regende het al. Ingrid
vergezelde me even naar Zuidlaren. Aangekomen bestelden we alvast een kop koffie
en wachtten we op de overige deelnemers. Na vijf minuten hoorden we een bekend
geronk en jawel, daar kwam Hans al aan. Samen hebben we gewacht op de overige
deelnemers, maar al wie er kwamen, geen meer leden. Om ruim half tien vertrokken
we dus met z’n tweeën in de regen naar Zwartemeer, waar we hadden afgesproken
met Jan Landman. Onderweg regende het nog veel meer. Onder het afgesproken
viaduct stond Jan, ook gehuld in regenkleding, al te wachten en gezamenlijk
reden we Duitsland in. Over de 31 reden we naar het zuiden. Via Duisburg, waar
we een Stramme Max aten op een terrasje, reden we nog steeds over de snelweg
naar Aken. In Duisburg bewees de Garmin voor het eerst zijn dienst. We reden
tientallen kilometers door de stad voor we weer op de Autobahn zaten, maar
gelachen hebben we wel.
Na Aken reden we België binnen. Hier begon de trip pas
echt, maar het regende nog wel steeds jammer genoeg. Via de Hoge Venen reden we
al snel Duitsland in. Door de Eifel reden we richting Gerolstein. Onderweg werd
het gelukkig droog en konden we een beetje genieten van de omgeving. Ook hier
bewees Garmin weer zijn diensten. Onder andere over de kleinste binnenweggetjes
kwamen we uiteindelijk aan in Gerolstein, maar waar we langsgekomen zijn, ik zou
het niet na kunnen vertellen en meestal kan ik dat wel namelijk.
’s Avonds lekker gegeten met een
paar biertjes erbij. Hierna nog een kroegje bezocht. Hier hebben we eigenlijk de
hele avond gewoon gezellig zitten lullen met een beetje bier erbij. Later gevolg
door een paar whisky’s en toen naar bed.
De
volgende ochtend lekker ontbeten, waarbij Jan dienst deed als keurmeester voor
het achterwerk van de aanwezige dames. Dat zijn hoofd er nog op zit mag een
wonder heten.
Maar gelachen hebben we ook hier weer.
De zon scheen voorzichtig dus snel vertrekken en via een
mooie route bereikten we Echternach in Luxemburg. Hier even een bakje gedaan op
een terrasje en verder maar weer.
Vanaf hier ging het wederom door Duitsland naar Frankrijk.
Via een achteraf weggetje over een spoorweg belandden we zomaar in Frankrijk. Na
nog een poosje gereden te hebben, stopten we in zo’n echt Frans stadje met een
echt Frans pleintje met een echte Franse naam, n.l. Place de la Republique.
Jan had het wel gehad voor deze dag en Hans en ik vonden het ook wel best zo.
Besloten werd om langzaamaan een hotel te zoeken. Dit vonden in wederom een echt
Frans stadje genaamd: ……………….. aan de Place de l’Armée.
Na
de spullen in het hotel gedropt te hebben, liepen we het stadje in op zoek naar
een eetgelegenheid. Onderweg nog even de Lidl aangedaan voor een fles Whisky
voor de avond. De eetgelegenheid vonden we inclusief een niet onaantrekkelijke
eigenaresse. Na het eten naar het hotel gewandeld en de rest van de avond
wederom zeer gezellig zitten kletsen op onze kamer. De hele avond gewoon lekker
over muziek zitten lullen met z’n drieën en een fles whisky binnen
handbereik. We hebben ook ongelofelijk gelachen met Jan in z’n boxershort,
compleet met zonnebril, bandana en laarzen. 
De
foto spreekt voor zich. De volgende morgen snel even ontbeten bij de boulanger
naast het hotel met een baquette de fromage of jambon en een koffie, kortom het
leven was weer goed voor ons in Frankrijk. Op deze zaterdag wilden we naar Orval
in de Belgische Ardennen, om daar de plaatselijke Harley-dealer te bezoeken. Ook
wilden we hier het beroemde Orval-bier proeven. Dit is een abdij-bier met een
meer dan normaal alcoholpercentage. Met dank aan Garmin kwamen over de meest
onlogische, smalle, brede, lelijke en mooie wegen in de loop van de middag aan
bij de Harley-dealer Collard Moto’s in Izel. Dit een beetje een
teleurstelling. Het was een volgepropte zaak vol met motoren; ook van andere
merken. En geen koffie of zo. We spraken daar ook een lid van het Orval County
Chapter Belgium. Hij vertelde ons, uiteraard in het Frans, dat zij ’s zondags
naar Dinant gingen om daar hun motoren te laten zegenen door een priester en we
konden wel mee.
Maar dit leek ons niet ons ding, dus bedankten we
vriendelijk voor de uitnodiging. We reden naar Florenville, waar we wilden
overnachten. We hebben hier op een terrasje brood met heerlijke plaatselijke paté
gegeten en ons eerste Orval-biertje geproefd en daar hebben we het eerst maar
bij gelaten.
Er was
maar één hotel in Florenville en dat was nogal prijzig, dus zijn we eerst maar
eens naar Orval zelf gereden. Hier was het hotel vol, maar we zagen een bordje
van nog een ander hotel. Na een paar kilometer kwamen we uit in
Villiers-devant-Orval bij een prachtige oude boerenhoeve. Hierin was een
prachtig hotel. Niet sjiek of zo, maar een geweldige locatie en er was plaats.
Toen de eigenaar in de gaten had, dat we van het Groningen Chapter Holland liet
hij ons vol trots zijn vestje zien van het Orval Chapter. Hij had zelf wel geen
Harley en was ook geen HOG-lid, maar bij hetzelfde hotel was wel het clublokaal
van het Orval Chapter gevestigd. En het was een prachtig lokaal op een
fantastische plaats. Hier kunnen wij alleen maar van dromen. Na onze spullen op
de kamers te hebben gebracht, zijn we nog een beetje gaan toeren in de omgeving.
Ik was hier vroeger een paar keer met vakantie geweest en kende de omgeving een
beetje. We reden zo Frankrijk weer in en dit is een streek, welke nauwelijks
veranderd, maar is eigenlijk heel mooi landelijk met prachtige stille weggetjes.
We kwamen uiteindelijk weer uit in Florenville en hebben daar gegeten bij de
plaatselijke Chinees. Hierna weer snel naar het hotel. Daar aangekomen zagen we
een groep van ongeveer tien Enduro-rijders. Zij hadden allen een weekend
Enduro-rijden geboekt met gids en overnachtten dus in hetzelfde hotel als wij.
Aan de bar nog enkele pintjes gedronken en toen naar bed.
De volgende dag, zondag dus, wilden we binnendoor naar het Lofthotel bij
Oostende. We reden eerst weer een stuk door Belgische en Franse Ardennen, 
alleen over binnenwegen en belandden langzamerhand in Vlaanderen. Ook hier reden
we door prachtige stille dorpjes. Onderweg nog een terrasje gepikt 
en
aan het einde van de middag kwamen we aan bij het Lofthotel.
Voor wie dit niet kent het volgende. Dit hotel is gevestigd
in een oude fabriek. Het voorste gedeelte is het bargedeelte met parkeerplaats
en terras. 
Aan de
zijkant van het pand rij je door een grote deur het pand in. Van binnen lijkt
dit nog het meest op een gevangenis met rondom kamers; boven en op de begane
grond. In het midden zijn de douches en stonden de motoren van de hotelgasten.
W.C.’s konden we nog niet ontdekken, maar daarover later meer.
Na de motoren naar binnen gereden te hebben en onze spullen
op de kamer te hebben gebracht, snel het terras opgezocht. Een aangename
verrassing was, dat ze hier Leffe Dubbel uit het vat hadden; een van de
favoriete biertjes van Hans en mijzelf. ’s Avonds lekker een stuk vlees op de
barbecue en toen nog een paar Leffe’s.
Het werd laat die avond, maar het was ook zó gezellig. De hele avond met een
plaatselijk stel zitten kletsen over van alles en nog wat. Echter al het bier
moest er ook weer uit en hier kwam het probleem van de W.C.’s weer om de hoek
kijken. Jan kon de W.C. ’s nachts niet vinden en gebruikte uiteindelijk de
douches hiervoor; de smeerkees. Ikzelf kon de W.C. ook niet vinden en heb het
maar in de wasbak gedaan tot tweemaal toe. Maar ik heb wel de kraan even laten
stromen toen ik klaar was.
Toen we de volgende morgen wakker werden, waren de overige
gasten bijna allemaal al vertrokken. We hebben ons aangekleed en snel wat eieren
met spek gebakken voor onszelf en maakten we ons op voor de laatste dag. Deze
voerde ons eerst door het Vlaamse land naar Zeeuws-Vlaanderen. Vanaf hier ging
het door de Westerschelde-tunnel en over de Zeeland-brug via Rotterdam en
Utrecht weer naar huis. Onderweg in Zeeland kwamen we bij toeval Sven Bertels
van het Ghent Chapter nog tegen met zijn vriendin. Zij waren de route voor hun
Mosseltocht aan het uitzetten en een goed restaurant aan het zoeken, waar ze
mosselen konden eten. Uiteindelijk waren we om een uur of zes thuis en eerlijk
gezegd, was ik knap moe, maar we hebben een fantastisch weekend gehad. We hebben
ontzettend gelachen, heerlijk gegeten en gedronken, heerlijk gereden en heerlijk
geslapen en wat wil een mens nog meer. Rest mij nog mijn reisgenoten te bedanken
voor hun gezelschap, want het was fantastisch. Jan en Hans, bedankt.
Rolf Boer
<<<